ท่านอาจารย์มานพ พงศทัต ซึ่งเป็นครูและเป็นผู้ใหญ่ ที่ผมให้ความเคารพนับถือและอุ้มชูผมมาตลอดกว่า 20 ปี ได้บอกผมมานานแล้วว่าอยากจะเห็นนิตยสาร
ไลฟ์แอนด์โฮม นิตยสารเกี่ยวกับบ้านและการตกแต่ง ของเมืองไทยฉบับนี้มี 2 ภาษาคือให้มีการแปลเป็นภาษาอังกฤษเข้าไปในเล่มด้วย

ท่านไม่เคยบังคับผมเลยครับ แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นความปรารถนาอันแรงกล้าของความเป็นครูของท่านทุกครั้งที่ไปเยี่ยมท่านในโอกาสมงคลต่างๆ ท่านจึงมักจะถามผมเสมอว่าทำเป็น 2 ภาษาได้หรือยัง และผมก็ได้แต่อิดๆ ออดๆ ผลัดวันประกันพรุ่งมาเรื่อยๆ ด้วยปัญญาอันอ่อนด้อยด้านภาษาของตัวเองและทุนทรัพย์ที่เบาบางเกินกว่าที่จะทำได้

แต่ก็ระลึกอยู่เสมอว่า วันหนึ่งจะทำให้อาจารย์สมปรารถนาให้ได้ และในวันนี้ผมจึงใคร่ขออนุญาตท่านผู้อ่านใช้พื้นที่ตรงนี้แสดงมุทิตาจิตแด่ท่านอาจารย์ มานพ พงศทัต ด้วยความเคารพรักอย่างยิ่งครับ

ที่วันนี้นิตยสาร ไลฟ์แอนด์โฮม นิตยสารที่อาจารย์คอยอุ้มชูมาโดยตลอดนั้นได้เป็นนิตยสารเกี่ยวกับบ้านและการตกแต่งรายเดือนฉบับแรกของประเทศไทยที่ทำเป็น 2 ภาษาตามที่อาจารย์อยากจะเห็นแล้ว

แม้ว่าอาจจะขาดตกบกพร่อง ผิดๆ ถูกๆ อยู่บ้าง แต่เราก็ได้เริ่มต้นทำแล้วด้วยความตั้งใจอันแรงกล้าและมุ่งมั่นที่จะพัฒนาให้ดีขึ้นเรื่อยๆ ต่อไปไม่ท้อถอยในทิศทางที่ถูกต้องตามที่ท่านอาจารย์แนะนำครับ

ผมเชื่อในวิสัยทัศน์และความปรารถนาอันแรงกล้าของความเป็นครูของอาจารย์มานพ พงศทัต ที่ต้องการให้นิตยสารไลฟ์แอนด์โฮม เป็นนิตยสาร 2 ภาษานั้นมิใช่ เรื่องผลประโยชน์ด้านการตลาดเป็นที่ตั้ง หากแต่เป็นอุดมการณ์ของความเป็นครูทางด้านสถาปัตยกรรมที่ท่านภาคภูมิใจในภูมิปัญญาและฝีไม้ลายมือของคนไทยที่ไม่ได้ด้อยไปกว่าคนชาติใดๆ ในโลกนี้

ท่านจึงปรารถนาอยากจะเห็นนิตยสารของคนไทยสักฉบับที่จะทำหน้าที่บอกกล่าวให้คนชาติอื่นๆ ได้รับรู้มากขึ้นในฝีมือของคนไทยด้วยภาษาของเขาเอง และสิ่งที่จะตามมาก็คือการยอมรับและความเชื่อถือในฝีมือของคนไทยอย่างลึกซึ้งของคนต่างชาติ และนั่นก็คือเกียรติภูมิของคนไทยทุกคน และนั่นคือความเป็นครูของอาจารย์มานพ พงศทัต ที่ผมให้ความเคารพนับถืออย่างไม่เสื่อมคลายตลอดมาครับ

เพราะที่ผ่านมานั้นเรามีแต่สื่อที่ไปซื้อลิขสิทธิ์ของคนชาติอื่นเขามาแปลให้คนไทยอ่านกรอกสมองเข้าไปทุกวัน ในขณะที่สิ่งดีๆ ของคนไทยไม่มีโอกาสได้ถูกแปลให้คนต่างชาติได้อ่านกรอกสมองของเขาบ้างจึงไม่แปลกหรอกครับว่าลูกหลานไทยทุกวันนี้ถึงได้ตกเป็นทาสทางวัฒนธรรมของชาวต่างชาติไปแล้วเรียบร้อย ลูกหลานไทยจึงเห็นเพลงต่างชาติดีกว่าเพลงไทย ลูกหลานไทยจึงเห็นเสื้อผ้าต่างชาติดีกว่า เสื้อผ้าไทย ลูกหลานไทยจึงเห็นอาหารต่างชาติดีกว่าอาหารไทย ลูกหลานไทยจึงเห็นบ้านเรือนต่างชาติดีกว่าบ้านเรือนแบบไทย ลูกหลานไทยจึงเห็นวิถีชีวิตความเป็นอยู่แบบต่างชาติดีกว่าวิถีชีวิตความเป็นอยู่แบบไทยซ้ำร้ายยิ่งกว่านั้นคนไทยกลับดูถูกเหยียดหยามฝีมือของคนไทยด้วยกันเองอย่างน่าละอายใจที่สุด

ทั้งๆ ที่ชาวต่างชาติจำนวนไม่น้อยกลับนิยมชมชอบภูมิปัญญาและฝีไม้ลายมือ ตลอดทั้งวิถีชีวิตความเป็นอยู่แบบคนไทยมากกว่า แต่คนเหล่านั้นมีข้อจำกัดด้านภาษาที่ไม่อาจเข้าถึงข้อมูลข่าวสารที่เป็นวิถีชีวิตภูมิปัญญาและฝีไม้ลายมือของคนไทยได้อย่างกว้างขวางและลึกซึ้งเพียงพอจนเกิดการยอมรับเชื่อถือและบ่มเพาะเป็นค่านิยมที่มากขึ้นอย่างที่ควรจะเป็น

จะว่าไปแล้วนิตยสาร ไลฟ์แอนด์โอม ของเราก็มีแฟนผู้อ่านเป็นชาวต่างชาติจำนวนไม่น้อยเลยครับ แม้เขาเหล่านั้นจะไม่เคยบ่นหรือเรียกร้องมาตรงๆ แต่ก็เป็นที่เข้าใจดีว่าถ้ามีการแปลภาษาของเขาให้อ่านบ้าง เขาคงจะเข้าใจเรื่องราวที่นำเสนอได้ละเอียดมากขึ้น ติดตามคอลัมน์ต่างๆ ได้อย่างมีอรรถรสมากขึ้น และที่สำคัญเขาคงจะได้รู้จักเจ้าของผลงานที่นำเสนอในแง่มุมที่ลึกซึ้งถึงวิถีแนวคิดมากขึ้นเราคงจะรอให้คนต่างชาติเขามาขวนขวายเรียนภาษาไทยเพื่อที่จะเข้าใจเข้าถึงภูมิปัญญาไทยให้มากขึ้นนั้นไม่ได้หรอกครับ ดังนั้นในฐานะเราเป็นสื่อเกี่ยวกับบ้านและการตกแต่งเล่มเล็กๆ ของคนไทยตัวเล็กๆ คนหนึ่งเราจึงขอเริ่มต้นเล็กๆ ด้วยการทำนิตยสารฉบับนี้เป็น 2 ภาษาตั้งแต่เดือนเมษายน 2554 นี้เป็นต้นไปครับ

ทั้งนี้เพื่อตอบแทนความรักความปรารถนาดีของครูอย่างอาจารย์มานพ พงศทัต ที่ท่านอุ้มชูผมมาอย่างไม่เคยหวังสิ่งตอบแทนใดๆ จากผมเลย ตลอดระยะเวลา 20 กว่าปีที่ผ่านมา และเพื่อตอบแทนแฟนผู้อ่านของเราที่เป็นชาวต่างชาติให้ได้อ่านนิตยสารไลฟ์แอนด์โฮม อย่างมีอรรถรสมากขึ้น ในขณะเดียวกันก็หวังว่า ลูกๆ หลานๆ ของท่านที่อยู่ในบ้านจะได้หัดอ่านเพิ่มพูนทักษะภาษาอังกฤษไปด้วยโดยปริยาย และที่สำคัญเราขอเป็นเวทีสื่อสารผลงานดีๆ ของคนไทยสู่สายตาและการยอมรับของคนต่างชาติให้กว้างขวางลึกซึ้งมากขึ้นด้วยภาษาของเขาเองครับ